Το ημερολογιο μιας νεραιδας...

too young to fly

2012-02-10T16:58:00.000+02:00

2 η ωρα μετα τα μεσανυχτα.Μου λες να ρθω σ ενα μερος που δεν ξερω και φοβαμαι.Τελος παντων,παιρνω ταξι.Φτανω."Δεν εχω ξαναρθει ποτε εδω περα!" μου λεει ο ταξιτζης,και του απανταω αδιαφορα "ούτε κι εγώ".Βγαινεις στο μπαλκονι και σε βλεπω.Ηδη καταλαβαινω,απο καποια μετρα μακρια,ό,τι θα σαι λιγο διαφορετικος απο την προηγουμενη φορα.Τελος παντων,μπαινω.Εκει εχω πλεον σιγουρευτει...Δεν ξερω αν μετανιωσα που ηρθα..Τελος παντων.Βλεπεις τηλεοραση,και θελω να ερθω πιο κοντα σου,ομως κατι με κραταει πισω.Τελος παντων,ερχεται η ωρα να φυγω.Μου δινεις το πουλοβερ σου,γιατι "ειμαι ψιλα ντυμενη και θα κρυωσω".Σε νοιαζει?Τελος παντων.Γυρναω σπιτι ηρεμη πλεον,και υπο αλλες συνθηκες θα κοιμομουν με το πουλοβερ,αλλα ενιωσα σαν να με αναγκασες να το αφησω απειραχτο σε μια γωνια.

(@ρχίδια) όνειρο ήτανε

2012-01-27T18:40:00.000+02:00

Έβλεπα έναν φρικτό εφιάλτη.Έβλεπα ότι με κηνυγούσαν για να με σκοτώσουν,και όπου και να ζητούσα βοήθεια,ο καθένας παραμιλούσε τα δικά του,και δεν έδινε καμία σημασία.Και όταν κάποιος ανταποκρινόταν,ήταν για να με σκοτώσει ο ίδιος.Και μάλιστα,όταν με πλησίασε κάποιος πραγματικά καλός,τον απώθησα από φόβο...Και τελικά απέδρασα από εκείνο το μέρος που ήμουν φυλακισμένη.Μόνη μου.
Το χειρότερο μ'αυτόν τον εφιάλτη ήταν το μετά.Γιατί ξύπνησα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο μόνη μου,χωρίς να ναι κανένας δίπλα μου στο κρεβάτι.Κανείς δεν υπήρχε να μου κρατήσει το χέρι και να μου πει "όνειρο ήταν,ηρέμησε."

nevermind....

2012-01-15T18:12:00.002+02:00

Βασικά όλοι κάτι περιμένουμε...Και βασικά δεν ξέρω...είναι τόσο κακό αυτό;

Sangria

2012-01-04T12:12:00.001+02:00

Το κρασί βάφει κόκκινα τα χείλη μου
το νιώθω μέσα μου να ρέει...
Μπορεί να πάρω λεωφορεία,τρένα
ή πλοία,και να μη σε βρω.
Κι όμως,ξέρω πως θα εμφανιστείς
κάποια στιγμή
μπροστά μου.
Ξέρω πως μπορεί ν'αλλάξω δρομολόγια,
ν'αδιαφορήσω και να στρίψω
κάπου στο δρόμο.
Όμως ξέρω πως θα εμφανιστείς
μ'ένα λουλούδι πύρινο στα χέρια,
και μ'ένα απαλό τραγούδι.
Θ'ακούω μπλουζ τα σαββατόβραδα
θα χάνομαι στις ερημιές μου.
Θα βυθίζομαι σ'άλλους ρυθμούς,
σ'ανούσια παιχνίδια.
Κι όμως,ξέρω θα εμφανιστείς,
το χέρι μου θ'αρπάξεις.
Και όπως θα με κοιτάζεις,
ένα αγριολούλουδο θ'ανθίσει ξαφνικά.
Θα τ'ονομάσουμε όνειρο,
και τ'όειρο θα μας τρομάζει,
ενίοτε.
Και όπως θα σκύβω σιωπηλά,
θα μου σηκώνεις το κεφάλι.
Και αν είναι τα βλέφαρα βαριά,θα συνεχίζεις πάλι.
Να τραβήξεις στο δικό μας,
ατέρμονα χορό.

christmas prelude

2011-12-12T01:13:00.001+02:00

Περπατάω στο χριστουγεννιάτικο δρόμο,και παρατηρώ τον κόσμο...Βλέπω έναν τυπά με ακουστικά dj να περπατά βιαστικά,έναν κύριο που χαμογελά γιατί μάλλον κάτι σκέφτεται,ένα γυμνασιοκόριτσο να φορά σκισμένο τζιν.Η αρχή της επανάστασης,σκέφτομαι.Μακάρι αυτά τα χριστούγεννα να μπορέσω να βάλω τις σκέψεις μου σε μια τάξη επιτέλους,και αν γίνεται,και τη ζωή μου.Δεν μπορώ άλλες λακούβες,γιατί έχω σακατέψει τα πόδια μου.
Κάποιες φορές,νιώθω πως πρέπει να φύγω για να ηρεμήσω.Και ευτυχώς τώρα θα αναγκαστώ να το κάνω.Όχι ότι δεν θα σκέφτομαι πάλι αυτό που με καίει και με βασανίζει,αλλά όσο είμαι στα Γιάννενα και αγγίζω όλα εκείνα που άγγιξε και εκείνος,και κοιτάζω όλα αυτά που κοιτάζαμε μαζί,τρελαίνομαι.Ανοίγω την πόρτα και φεύγω χωρίς ν'αγγίζω τίποτα.
Και κάπως έτσι περνάει ο καιρός,και πάνε 2 μήνες τώρα από τότε που τον πρωτογνώρισα,μπορεί και παραπάνω.Και μόνο ο χρόνος θα δείξει.Θα δείξει τι αξίζει και τι όχι τελικά.Τέλος πάντων.Κάποια πράγματα δεν είναι για να τα κουράζουμε και τόσο,αλλά εγώ τα έχω ξεκάνει.Μπορεί και να φταίω,δεν ξέρω.Δεν είναι καλό να κατηγορούμε πάντα τους άλλους.
Ο χρόνος θα δείξει.Θα δείξει?

γουατ δε φακ?

2011-11-18T12:29:00.000+02:00

Έχουμε μπερδέψει τη βούρτσα με την...μπατανόβουρτσα.Μάλλον.Αρχίζω κι εγώ τα κεφάλαια.
Κεφάλαιο 1ο:δεν μπλέκουμε ΠΟΤΕ παρέες μεταξύ τους.ΠΟΤΕ.Πάντα γίνεται μαλακία.
Κεφάλαιο 2ο:ανησυχώ για την υγεία μου από τη μια,και από την άλλη βαρέθηκα ν'ασχολούμαι.Μου λείπει ένα τσιγάρο.
Κεφάλαιο 3ο:θέλω να ντυθώ όμορφα και να βγω έξω να διασκεδάσω,χωρίς άγχη και μαλακίες.
Κεφάλαιο 4ο:το χω αναγκη να μεινω μονη μου για λιγο και να μην βλεπω κανεναν.Κανεναν ομως.
Κεφαλαιο 5ο:η συγκατοικηση ειναι δυσκολη.Πολυ δυσκολη.
Κεφαλαιο 6ο:ειναι τουλαχιστον προσβλητικο και αδιανοητο να ντρεπεσαι να βγεις έξω με τον άνθρωπο που αγαπάς.Για το θεό πια!
Κεφάλαιο 7ο:αυτός ο κόσμος ώρες ώρες με κουράζει απίστευτα.Και δεν ξέρω πώς μπορεί να ακούγεται αυτό-και χέστηκα κιόλας-αλλά σε τέτοιες στιγμές θέλω τη μαμά μου.Να μου φτιάχνει τσάι,να μου δίνει συμβουλές με το αυστηρό ύφος της,και στο τέλος απολογητικά να μου λέει:συγγνώμη,έχω διάβασμα....:)

If I close my eyes forever....

2011-11-08T15:14:00.000+02:00

...δεν θα θελα να φύγω χωρίς να ταξιδέψω,να ονειρευτώ,να ερωτευτώ και να ουρλιάξω.Είναι παντελώς ηλίθιο το ότι πρέπει να φτάσεις στο αμην για να συνελθεις,αλλα υποθετω πως αυτο ειναι το τιμημα της "ελευθεριας"...

Plumb - Cut (Pete Miles Dubstep Remix)

2011-09-28T13:45:00.000+03:00

Tο πιο όμορφο τραγούδι σε ένα dubstep remix!Καλημέρα...:)

After a cigarette of confusion

2011-09-28T01:55:00.001+03:00

Νιώθω λίγο μεγάλη,και πολύ μικρή.Όσο πιο κοντά φτάνω στο να κρατήσω τη ζωή μου στα χέρια μου,τόσο πιο πολύ ενθουσιάζομαι,αλλά και τρομάζω.Είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας,και αν δεν το αποδεχόμαστε,κοροιδεύουμε απλά τον εαυτό μας.Δεν με ενοχλεί όμως.Θα μάθω να μαθαίνω από τα λάθη μου.Καλύτερα να έχεις τύψεις παρά απωθημένα...

seize the day

2011-09-25T23:45:00.000+03:00

Κατάλαβα επιτέλους πως ναι,πρέπει να "αδράττεις τη μέρα"...Επίσης,νιώθω πολύ χαρούμενη που μπορώ επιτέλους και βάζω ώριμα κάπως τη ζωή μου σε τάξη...Προτιμώ πλέον να μην αφήνω το 80% αυτών που με απασχολούν στην τύχη.
Επίσης,χαίρομαι που ανακάλυψα τι θα πει να μένεις με 0 ευρώ και να γυρνάς σπίτι με αυτά.Δυστυχώς,πρέπει να συνηθίζουμε από τώρα,γιατί δεν θα 'χουμε ποτέ λεφτά αν συνεχίσουμε να κοιμόμαστε.(και μιας και το πάω στην πολιτική,θα πρεπε να ντρεπόμαστε που οι αμερικάνοι φοράνε μπλουζάκια "save greece"!Δεν είμαστε ούτε φάλαινες,ούτε χελωνίτσες καρέτα-καρέτα,αν και συμπεριφερόμαστε σαν ζώα.Τέλος πάντων!)
Γενικά,είμαι φοβισμένη.Είμαι μπερδεμένη,νυσταγμένη και απορρημένη...και πολύ ανυπόμονη...καμιά φορά νοσταλγώ το-καθόλου μακρινό-περελθόν,τότε που η μόνη μου έγνοια ήταν να φτιάξω εκείνη την ονειροπαγίδα(που δεν την τελείωσα ποτέ) και το πώς θα ακούσω καινούριες μουσικές από lacuna coil.Απλά έχω λλλλλίγες έγνοιες και λίγα σκατά παραπάνω να με απασχολούν τώρα.Αλλά δεν αγοράζεται η τωρινή αίσθηση ελευθερίας και ευθύνης.:) smells like-no-teen spirit

My life in pictures...:)

2011-09-22T10:33:00.000+03:00

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα με αγαπημένες φωτο(κλεμμένες φυσικά^^) που...μου ταιριάζουν!Για πάμε...

my alter ego!

Η μανία μου με τις μάγισσες...

Η vintage πλευρά μου...

sitting alone and wondering

εγώ όταν κυκλοφορώ στην πόλη!

Η θηλυκή μου πλευρά...

και έρχονται κι άλλες...:)

utter confusion

2011-09-12T12:21:00.002+03:00

Με εκνευρίζει όταν πρέπει να πάρω σοβαρές αποφάσεις.Και όχι επειδή είμαι ευθυνόφοβη,αλλά επειδή είμαι πάντοτε ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΗ.Όποιος δεν το βιώνει,δεν μπορεί να καταλάβει τί τραβάει ένας μόνιμα αναποφάσιστος άνθρωπος.Είναι σαν να βάζεις τις 2 επιλογές σε μια ζυγαριά,και αυτές να ισορροπούν,καθώς ισοδυναμούν τα υπέρ και τα κατά της καθεμιάς.Και ειδικά όταν μπαίνουν και συναισθηματικοί παράγοντες,εκεί να δεις γέλιο...Υποθέτω πως στην τελική είναι θέμα ωριμότητας,την οποία δεν έχω...Οπότε ελπίζω πως κάποια μέρα θα λυθεί...

glory box

2011-09-04T17:08:00.000+03:00

I'm so tired of playing
Playing with this bow and arrow
Gonna give my heart away
Leave it to the other girls to play
For I've been a temptress too long...

society killed the teenager

2011-09-01T18:09:00.002+03:00

Έβαλε στην έφηβη πλαστικά βυζιά και στον έφηβο το γρήγορο αμάξι.Την ντροπή και την ανασφάλεια,την ανάγκη για ελευθερία χωρίς να ξέρει να προστατεύει τον εαυτό του.Την μανία με τα λεφτά προτού δουλέψει,την ιδέα του "βολέματος".Και τα κατεψυγμένα όνειρα.

Ένα ταξίδι ξεκινά!:)

2011-08-29T16:44:00.001+03:00

"Παιδαγωγικό δημοτικής εκπαίδευσης Ιωαννίνων" λοιπόν!Σήμερα δηλαδή συνέβη το απίστευτο..:) Όλα καλά...Τώρα ξεκινάνε τα ωραία...:))))

hello

2011-08-25T14:24:00.000+03:00

Suddenly I know I'm not sleeping,
Hello, I'm still here,
All that's left of yesterday...

ΔΕΝ!

2011-08-24T15:52:00.000+03:00

ΔΕΝ γίνεται να μην αγαπάς ΚΑΝΕΝΑΝ.ΔΕΝ γίνεται να συμβαίνει αυτό,και να θεωρείσαι,ας πούμε,φυσιολογικός άνθρωπος.Η αγάπη δεν είναι καμιά σκόνη σε βαζάκι με ετικέτα "LOVE",που την εισπνέεις και έχει την ίδια γεύση και το ίδιο άρωμα για όλους.Ο καθένας την αντιλαμβάνεται διαφορετικά,και καταλαβαίνει ο ίδιος ότι όντως το νιώθει.
Κάποια πράγματα ΔΕΝ είναι ανάγκη να τα ψάχνεις μέχρι αηδίας,παριστάνοντας τον γενναίο φιλόσοφο που αμφισβητεί τον εαυτό του.Τίποτα δεν αμφισβητείς.Απλά προσπαθείς να καλύψεις την μοναξιά σου με περιττά στολίδια.Σκατά!

smoke

2011-08-19T12:01:00.001+03:00

Το παρελθόν μένει στο μυαλό και στην καρδιά σου,όπως η νικοτίνη απ'τα τσιγάρα στα πνευμόνια σου.Μπορεί όταν σταματήσεις να καπνίζεις να αναπνέεις πιο εύκολα και να νιώθεις πιο υγιής,όμως ποτέ δεν θα φύγει από μέσα σου όλη αυτή η μαυρίλα.

I'm outta here

2011-08-08T14:36:00.000+03:00

Είναι ίσως η πρώτη φορά που ανυπομονώ να τελειώσει το καλοκαίρι...let the feast begin!ταξιδεύω...

darkly ever after

2011-08-06T14:37:00.000+03:00

Έκλεισε το άρωμά της σε ένα μικρό μπουκλάκι και συνέχισε το δρόμο του.Ήξερε πως αυτή θα ήταν η τελευταία του ανάμνηση από εκείνη.Φόρτωσε και το σακίδιό του και ξεκίνησε.Πρώτη φορά το ένιωθε τόσο βαρύ στην πλάτη του,ήταν ένα αβάσταχτο φορτίο.όμως συνέχισε.Ήξερε πως είχε δύο επιλογές,είτε να αρκεστεί στη μυρωδιά που είχε κρατήσει στο μπουκάλι,είτε να λησμονήσει για πάντα την ύπαρξή της.Όμως αποφάσισε να μην αποφασίσει.Πίστεψε πως θα ήταν καλύτερα εάν κάποια πράγματα τα καθ΄πριζε ο χρόνος.Και έτσι τα πάντα έμειναν μετέωρα.Και εκείνος συνέχισε το δρόμο του,με μοναδικό ελιξίριο εκείνο το μικρό μπουκαλάκι,και μια γλυκιά ανάμνηση του ηλιοβασιλέματος.

Κάτι άτιτλο

2011-08-02T22:17:00.000+03:00

Σιχαίνομαι τη μυρωδιά της χλωρίνης.Μου αρέσει όμως να ζωγραφίζω.Έλα κοντά μου,μην φοβασαι.Μπορεί να δείχνω μυστήρια,όμως είμαι πιο καλή απ'όσο νομίζεις ότι είμαι.Σιχαίνομαι να βλέπω τη μαμά μου να κλαίει.Νιώθω σαν να μου μπήζει κάποιος ένα μαχαίρι στην καρδιά.Ακούω τα βήματα του μπαμπά μου,της μαμάς μου...αλλά τα δικά του πουθενά.Όχι,ζει.Απλά δεν είναι εδώ ουσιαστικά.Κανείς δεν το φανταζόταν έτσι,κι όμως τα πράγματα κατέληξαν να 'ναι άσχημα.Και η γ*αμημένη η χλωρίνη να μυρίζει έντονα και να με πονάει το κεφάλι μου.Όλα αυτά ένα δροσερό απόγευμα του Αυγούστου.Εκεί που οι προσδοκίες δυο γονιών διιαψεύδονται και αυτοί αρχίζουν να χτίζουν κάστρα για παρηγοριά.

Φύγαμε!

2011-07-10T19:17:00.005+03:00

Χρώματα

2011-07-08T11:46:00.000+03:00

Έχω καταλήξει στο ότι ο κόσμος είναι γκρίζος.Υπάρχουν οι καλοί,υπάρχουν και οι κακοί.Ωραίες στιγμές και άσχημες στιγμές.Τα σκατά και τα λουκούμια που λέμε.Τώρα η αναλογία είναι άλλο θέμα.
Η ζωή όμως μπορεί να ναι πολύχρωμη,και πουά και λεοπάρ και εμπριμέ και ό,τι θες.Το θέμα είναι να μπορείς να παίρνεις το γκρίζο του κόσμου και να μην μουτρώνεις...να θυμάσαι πως υπάρχουν κι άλλα χρώματα!:)

shit

2011-07-02T16:08:00.003+03:00

"Ειμαι λοιπον,αναποφασιστη μεχρι αηδιας.Οπως λεει και ενα κοντινο μου ατομο "δεν ανησυχω για τα μελλοντικα σου σχεδια.αλλωστε αυριο θα εχεις αλλαξει γνωμη".Επισης,ειμαι ευθυνοφοβη. Ενας ψυχολογος με τον οποιο μιλησα βασικα λεει πως θελω να μεινω για παντα στην εφηβεια και να μην μεγαλωσω ποτε,για να μην αποκτησω ευθυνες και για να μην πληγωθω (περισσοτερο).Δρω με πεισμα,αυθορμητα και χωρις καθολου λογικη.Σκεφτομαι το τωρα,δεν ενδιαφερομαι διολου για το αν οι πραξεις μου θα επηρεασουν το μελλον μου γιατι κοιταζω μονο το παρον.Ειμαι εγωιστρια και ποτε δεν καταφερα να αντισταθω σε πειρασμους.Θελω σε οτι κανω και με ενδιαφερει να ειμαι η καλυτερη,αλλα δεν δινω την παραμικρη προσοχη σε οτι δεν με διασκεδαζει η δεν με ενδιαφερει,ακομα κ αν προκειται για ενα σοβαρο ζητημα.Ακομα ομως κ αν εχανα κατι που με ενδιεφερε,θα το ξεπερνουσα γρηγορα,ισως γιατι ειμαι πιο σκληρη απο τον μεσο ορο των ανθρωπων.Συγχωρω ,γιατι θελω να πιστευω το καλυτερο για τους αλλους.Το χειροτερο?Βαριεμαι ευκολα."

Αυτά τα διάβασα τυχαία σε ένα blog που παρακολουθώ(talesofabsinthedreams.blogspot.com) και ομολογώ ότι "ενθουσιάστηκα",γιατί βλέπω ότι δεν είμαι η μόνη.Φυσικά,όλα τα προαναφερθέντα,των οποίων είμαι και κάτοχος,μου έχουν προκαλέσει πολλαπλά προβλήματα σε πολλούς τομείς της ζωής μου,και ας είμαι μόνο 17,5.

Μια φίλη μου είπε να μην περιμένω πολλά από τους ανθρώπους.Το ξέρω πως έχει δίκιο,εντούτοις είμαι ικανή να συνεχίσω να τρώω τα μούτρα μου και να μη λέω όχι.

Λίγα λεπτά χασίματος και trance

2011-07-01T16:49:00.000+03:00

Nομίζω πως αξίζουν αυτά τα λίγα λεπτά χασίματος....Γιατί τα πράγματα είναι άσχημα...ο κόσμος είναι άσχημος...έχουν ξεφτιλιστεί τα "σ'αγαπώ",οι συγγνώμες,οι έξοδοι και οι αγώνες...Και δεν ξέρεις τι να πεις και τι να κάνεις...Kαι ναι,αξιζε τo trance...
Υ.Γ.:δεν μιλάω για ναρκωτικά.

If today is your last day

2011-06-25T20:07:00.000+03:00

Τι θα κάνεις μεγάλε;Θα σκεπαστείς με φύλλα ή θα φτιάξεις με κόπο μια κουβέρτα;Θα ακολουθήσεις ένα ριψοκίνδυνο όνειρο;Ή θ'ακούσεις τις "συμβουλές";Τι θα κάνεις λοιπόν;Εγώ προσωπικά ώρες ώρες νιώθω πολύ μικρή,και βλέπω πως ο κόσμος είναι πολύ τεράστιος....Και τότε...απλά μετράω αστέρια....και ας μην βρω ποτέ πόσα είναι.

Αποτύχαμε ή επιτύχαμε;

2011-06-22T11:54:00.000+03:00

Ποιος ξέρει...μπορεί και να πετύχαμε...16852,πολύ λιγότερα απ'όσα περίμενα,αλλά μάλλον όλα για έναν λόγο γίνονται...:)

Breathe

2011-06-18T13:04:00.002+03:00

Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να αναπνέεις...Να μπορείς να αρπάξεις την κάθε στιγμή,με τα δικά σου μέτρα,και να μην φοβάσαι το κράξιμο ή την παρατήρηση κάποιου.Γιατί "κάποιοι" δεν μ'αφήνουν να καταλάβω καλοκαίρι,και ξεχνώ πως είναι ν'αναπνέεις.

μια εικονα=χιλιες λεξεις

2011-06-17T12:14:00.002+03:00

fckd up

2011-06-16T00:22:00.001+03:00

Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος γαμιέται έτσι......απλά δεν καταλαβαίνω.

Don't care

2011-06-14T16:07:00.001+03:00

Μπορεί η στάση μου να θεωρηθεί ανεύθυνη από κάποιους...οκ.Αλλά...δεν με νοιάζει!Έχω μάθει να αντιμετωπίζω τις αναποδιές με χαμόγελο και να μην παίρνω κάποια πράγματα και τόσο στα σοβαρά.Απλά...άσ'το.Δεν.Το μόνο που με νοιάζει τώρα είναι να πιω μια καλή μπύρα,με μια καλή παρέα,και να πούμε μια καλή κουβέντα.Γιατί σκέφτομαι:καίγεται που καίγεται ο κόσμος,δεν έχουμε που δεν έχουμε λεφτά,ας περάσουμε και λίγο καλά τουλάχιστον,και ας αγωνιζόμαστε με τον τρόπο μας...
Υ.Γ.:είναι τεράστια μαλακία που δεν μπορώ να κατεβώ στους αγανακτισμένους...

Rain

2011-06-05T13:12:00.000+03:00

Don't leave me waiting in the rain...

face to face

2011-06-04T02:47:00.000+03:00

Κομμένες οι βλακείες...κάποια πράγματα απλά δεν γίνονται έτσι...Από 'δω και πέρα...face to face!:)

Reich mir die hand

2011-06-02T23:28:00.000+03:00

I won't lie anymore
You're the one who's loving my soul
You belong to me and all you're love
We can't die so easy
I'm in love

I am holding all you're love
Stay forever
Let my rain fall down on you
Crying rivers
Deep in you're eyes
Silence forever

I want you to have my soul
Take it baby
Have my love forever strong
No denying
Close to my heart
Stay forever

I won't lie anymore
You're the one who's loving my soul
You belong to me and all you're love
We can't die so easy
I'm in love.....

Lasssssssss mich

2011-06-02T14:34:00.001+03:00

Ok,εντάξει,δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο δεν δεν μπορώ να ζήσω επιτέλους,και θα πρέπει να δίνω αναφορά ακόμη και για το τι ποτό πίνω.Δεν είναι έτσι το "ξεφεύγω" ρε μαν,δεν είναι έτσι....Άντε γεια!Με κόβω να δηλώνω μονάχα μακρινές πόλεις τελικά....και μετά γεια σας.

Wake up,fuck!!!

2011-05-30T14:57:00.001+03:00

Κι έρχεται η στιγμή που τελειώνεις με όλα τα χαζά,και σταματούν να καταλαμβάνουν το χώρο του μυαλού σου αποκλειστικά προβληματισμοί του τύπου "που σκατά θα περάσω?" και "γιατί δεν έχω χρόνο για τίποτα?" και "γιατί η σχέση μου πάει κατά διαόλου?" και άλλα παρόμοια και μη ουσιώδη...Tέλος πάντων,έρχεται εκείνη η στιγμή,και λες:ΣΕ ΤΙ ΚΟΣΜΟ ΖΩ???????????????Γίνεται της τρελής,και απ'τη μια λες θα βγω στους δρόμους,και απ'την άλλη ξέρεις ενδόμυχα πως η λύση δεν βρίσκεται απόλυτα στα χέρια σου...Σκατα...

Μια σκέψη

2011-05-29T20:33:00.000+03:00

Δεν το αντέχω όταν πρέπει να περνάω από κόσκινο οτιδήποτε θέλω να πω ή περνάει απ'το μυαλό μου ξαφνικά...και αυτό συμβαίνει με κάποιους συγκεκριμένους,οπότε ουυυστ.Άλλαξα.:)

In between

2011-05-24T13:21:00.002+03:00

Κάπου μεταξύ ελευθερίας και μη,γνώσης και άγνοιας,σιγουριάς και αβεβαιότητας,ενηλικίωσης και εφηβείας,αγάπης και μίσους(μάλλον απάθειας) προσπαθώ να κρατήσω μια μυρωδιά και μία λέξη....Κι όμως...κάποιες φορές πρέπει να ακούμε τη λογική(αν αυτή υπάρχει).

I feel you

2011-05-20T20:49:00.001+03:00

-Ακούς?
-Ακούω ρε...
-Α,οκ.Λέω λοιπόν πως ήταν ωραία η μέρα μου σήμερα!
-Μμμμ...
-Και έκανα αυτό.Αλλά με προβληματίζει τ' άλλο.Όμως δεν ξέρω.Φοβάμαι.
-(σιωπή)
-Με προσέχεις καθόλου?
-Ναι,σε προσέχω!Πουφ,έλιωσα...Βγαίνω...Θα πάω σ'ένα πάρτι.
-Τι πάρτι?
-Πολύχρωμο.Me wanna dance.
-Αχα.Καλά να περάσεις.
-Φχαριστώ,τα λέμε.
-Δε νομίζω.
(τουτ τουτ τουτ)

Get away with murder

2011-05-12T20:55:00.000+03:00

Δεν ξέρω πλέον πως πρέπει να σε αντιμετωπίσω...Η καφρίλα σου έπαψε να 'ναι αστεία,γιατί καταλαβαίνω πως δεν πολυεκτιμάς το γυναικείο είδος,άρα ούτε και 'μένα.Δεν την αντέχω την ειρωνεία σου.Στην αρχή μου τη δίνει στα νεύρα,και μετά με στέλνει εξόριστη στο δωμάτιό μου να κλαίω.Η στεγνή 'καλή επιτυχία' που μου πες(κυρίως ο τρόπος με τον οποίο την είπες)με έκανε σκατά...Δεν με λυπάσαι καθόλου?Χθες βράδυ δεν έβλεπα απ'τα δάκρυα,και δεν μ έπαιρνε κι ο ύπνος...Κι όλα αυτά εν μέσω παννεληνίων...Εύγε...Πάω να συνεχίσω βιολογία...

Soundtrack:χάσμα-στη γωνία μιας γωνίας

Cause it's a dirty world

2011-05-10T17:55:00.003+03:00

Και holywoods...και drug queens...και ξύλινος λόγος...και κυβερνοχώρος...και "σάπιες σημαίες"...και όνειρα καλοκαιρινά...και "no feelings"(sex pistols)...και μουχλιασμένη μοϊκάνα...και αλκοόλ...blood and gasoline...και χαζά αδιέξοδα...και συνήθειες...και παιδική αθωότητα και ερωτισμός...και ακραιφνής λυρισμός...και πολιτική προδοσιών...και ειρωνεία...και άτυπος πόλεμος...decay...ένα νεκρό american dream....και μαστουρωμένες starlets...τσιγάρα και ξενύχτια...και όρεξη για ελευθερία...s.e.x.(=σ'έχω χεσμένο)...και "λυκοφιλίες και κυνέρωτες"...type O negative...και δεν ξέρω που πηγαίνω...και πρέζα...και χαρτάκια θαλασσί...κάτι φίλοι από μακριά...και μέρες αργίας...σαββατόβραδα σε μαύρα δίχτυα...και piercing στην πλάτη...και ψέματα...και φοιτητικά πάρτυ...και αμφιβολίες...και κέρατα....
Άριστος παρατηρητής,αλλά μονάχα αυτό.
Τι μένει;

13 και σήμερα!!^^

2011-05-10T14:07:00.002+03:00

Άντε και καλή μας λευτεριά! :DDD 23 Μαϊου ξαναγινόμαστε άνθρωποι!

30 και σήμερα

2011-04-22T19:55:00.001+03:00

Κρυώνω,και στέκομαι κυρίως με βιταμίνες,καφέ κ σοκολάτα...Δεν αντέχω άλλο...Τώρα είναι σαν ένα κακό όνειρο που κρατάει 30 μέρες...Το 'χουμε ξεφτιλίσει θα μου πεις,αλλά και πώς αλλιώς θα γίνει?Αφού το πράγμα έτσι έχει...Απ'τη μια δν έχω χρόνο,κι απ'την άλλη θέλω να τελειώνω επιτέλους...Σ'όσους προσπαθούν να ανεχτούν την δύστροπη συμπεριφορά μου:κάντε κι εσείς λίγη υπομονή...λίγο έμεινε...Μετά θα επανέλθω.

...y me duele la cabeza!

2011-04-20T18:37:00.001+03:00

Ήμουν μια βδομάδα Βαρκελώνη,μια βδομάδα μαγική...Ήταν 'un sueño magico' όπως λέει κι ο Λάμπρος...Και δν μ ενδιαφέρει ούτε η Φεγγαροντυμένη,ούτε ο Βενιζέλος,ούτε η Ε.Α.Π.,ούτε τα βοηθητικά Τ λεμφοκύτταρα,ούτε τίποτα,γιατί δν νιώθω άνθρωπος,νιώθω απάνθρωπος,μιλάω με ανθρώπους στο τηλέφωνο,με δικούς μου ανθρώπους,κ δν ξέρω τι να τους πω,γτ πάλι για πανελλήνιες θα μιλήσω,οπότε σπάζομαι και κλείνομαι στον κόσμο μου και τέρμα.Και σκέφτομαι μόνο τα φλοράλ παπούτσια που θ'αγοράσω,και τα μικρά ταξιδάκια που θα κάνω,και την χαλάρωση,και το κέφι,και τον Manu και τους Locomondo,και me wanna dance,
ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΡΑΣΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΩΛΟΠΕΤΙΝΙΤΣΑ,ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΧΕΣΤΗΚΑ!!!ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ!!!αι σιχτιρ....

Ελεύθεροι πολιορκημένοι

2011-03-28T20:29:00.001+03:00

Κάτι από ελεύθερους πολιορκημένους μου θυμίζει η όλη φάση...Όσο καλυτερεύει ο καιρός και κελαηδάνε τα πουλάκια και η φύση ευωδιάζει,τόσο πιο ζόμπι νιώθω....Οι ζαλάδες,οι πονοκέφαλοι και το σφίξιμο στο στήθος μου δεν σταματάνε καθόλου,και νιώθω πως δεν μπορώ καν να πάρω τα πόδια μου και να περπατήσω....Είμαι αδύναμη,είμαι χάλια....Αλλά δεν με πειράζει καθόλου,αρκεί...να έχει αποτέλεσμα.Just that.

Βαρύ φορτίο...

Άτιτλο

2011-03-12T23:54:00.003+02:00

Έφτιαξα ένα όνειρο...Αφού δεν μου το 'φερε ο ύπνος,είπα να το φτιάξω μόνη μου...Ήμουν λέει σε μια μεγάλη σκηνή κι έπαιζα πιάνο...Ήταν όμορφες και απαλές οι μελωδίες...Ένιωθα περίεργα,μα όμορφα...Και ξαφνικά τον είδα να στέκεται εκεί,μέσα στο πλήθος,φορώντας ένα φθαρμένο τζιν και μια άσπρη μπλούζα,και να με κοιτάει με τα μεγάλα του μάτια...Και τότε τα χέρια μου μούδιασαν και αδυνατούσα να παίξω,έγιναν άκαμπτα και έπεσαν άτονα κάτω,και τα μάτια μου θόλωσαν και γέμισαν δάκρυα,και δεν μπορούσα να κουνηθώ...

Και τα πάντα θόλωναν,θόλωναν,θόλωναν,μέχρι που δεν μπορούσα να δω τίποτα πλέον,μονάχα άκουγα περίεργες φωνές,κραυγές,καθώς βυθιζόμουν κι έπεφτα σε μια δίνη ανεκπλήρωτων ονείρων,και δεν περίμενα τίποτα και δεν ευχόμουν τίποτα...Και τα δάκρυα έρρεαν από τα μάτια μου,όμως εκείνα δεν έλεγαν ν'αδειάσουν...

Και τότε ένιωσα δυο στιβαρά χέρια να με σηκώνουν και κάποιον να μου δίνει να πιω λίγο νερό,και τότε σιγά σιγά το τοπίο γύρω μου καθάρισε και τον είδα καλύτερα...Και με φιλούσε και μου έλεγε πως όλα θα πάνε καλά,και μου χάιδευε τα μαλλιά,κι εγώ άρχισα να κλαίω περισσότερο από πριν,γιατί ήξερα πως δεν θα κρατούσε πολύ,και πως τα δε θα 'ταν ιδανικά,γιατί θα φευγα μακριά,και κανένα τρένο δεν θα μπορούσε να μας σώσει...Γιατί ήταν αυτό το αναπόφευκτο,αυτό το ανεκπλήρωτο,αυτό το ζοφερό αυτής της ιστορίας,το ότι θα πρέπει να 'μαστε πάντοτε μακριά,γιατί δεν γίνεται αλλιώς...

Και τότε μου 'πε να σωπάσω,και να ξεχάσω τη μαυρίλα του κόσμου,και να μην είμαι απισιόδοξη,γιατί δεν κρίθηκε τίποτα ακόμα...Γιατί τα πάντα εξαρτώνται από μένα τώρα,και αν αποτύχω θα κοπεί η χρυσή κλωστή,και τα πάντα μπροστά μου θ'αρχίσουν να λιώνουν και να καίγονται,και τίποτα δεν θα 'ναι όπως πριν,γιατί όπως ξαναείπα:κανένα τρένο δεν θα μπορεί να μας σώσει....

Θα μπορεί;

...and there's a part of me that still believes,my soul will soar above the trees.....

2011-03-03T10:52:00.003+02:00

Δεν είσαι σίγουρος για τίποτα σ'αυτή τη ζωή,για τίποτα απολύτως...Αλλά τι να κάνουμε...Ίσως έτσι πρέπει να είναι,για να έχει και λίγο σασπένς....Τεσπα.....

C'est la vie....

Elena in fuckland

2011-02-13T18:24:00.001+02:00

Και είδα λέει πως πήρα πρώτα το λεωφορείο των 6,και μετά το 83,και μετά ένα τρένο μαγικό,και πήγα στη 'χώρα που χορεύουν όλοι,όλη μέρα'....
Και είδα κάτι θαυμαστά πράγματα!Οι άνθρωποι είχαν μάτια πολύχρωμα και πορφυρά μαλλιά,και ένιωθαν ήχους,χρώματα και εικόνες στον πρωινό αέρα,και ζεσταίνονταν κάτω απ'το φως το ήλιου,και τα αγκάθια έλιωναν και δεν τους τρυπούσαν την καρδιά...

Inner silence

2011-02-12T15:19:00.001+02:00

Είναι κάποιες φορές που τα πάντα μοιάζουν τόσο ήρεμα,και φαίνονται να βρίσκονται σε μια αρμονική σειρά...Ο μεσημεριανός ήλιος ζεσταίνει το σώμα μου,και φωτίζει λιγάκι τα κουρασμένα μου μάτια.....Νιώθω σαν γατούλα που κουρνιάζει σε μια ζεστή γωνιά....

Θέλω να κάνουμε πράγματα μαζί.Να κάνουμε ταξιδάκια κι εκδρομές,να κοιμηθούμε στην παραλία,να κοιτάμε αγκαλιά τ'αστέρια...Να τηγανίζουμε αυγά όταν μας κόβει η λόρδα,να πάμε σε μια τρελή συναυλία μέχρι να γίνουμε κομμάτια,να κοιμόμαστε και να ξυπνάμε αγκαλιά,και να κουρνιάζω στην ζεστή σου αγκαλιά,και άλλα πόσα που δεν έχω χώρο να τα γράψω...

Περιμένω με μία κούπα καφέ στο χέρι,και με το βιβλίο της ιστορίας στ'άλλο.
ΑΝΤΕΕΕΕΕΕ!!!

Ανούσιο στρες

2011-02-03T19:01:00.001+02:00

Νιώθω σαν ρομπότ ώρες ώρες,μπαίνοντας στη λογική του απίστευτου άγχους και της επερχόμενης 'καταστροφής του κόσμου'.Και μου τη δίνει.Και ευτυχώς που υπάρχει έστω και ένας εκεί έξω που νιώθω πως πιστεύει σε μένα,σε εποχές που δεν πιστεύω εγώ στον εαυτό μου....
Και δεν ξέρω γιατί δεν πιστεύω στον εαυτό μου,δεν καταλαβαίνω από πού πηγάζει όλο αυτό το κόμπλεξ ανασφάλειας...Τέλος πάντων...Είναι ένας κόμπος που θέλω να λύσω...το συντομότερο. Ξεκινάω από τώρα!

Είμαι πολύ χαρούμενη,επίσης,που τα ποιήματά μου θα δημοσιευτούν σε ανθολογία ποίησης.Νιώθω πως αναγνωρίζεται αυτό που κάνω...:-) yeayyy!!!

3,5 μήνες to go!!!ααααααααααααααααααααα

Estélio amen(και νυχτερίδες στο μπλέντερ)

2011-01-29T12:00:00.001+02:00

Τον τελευταίο καιρό,μου φαίνεται πως έχω αφήσει αρκετά πίσω τον μελαγχολικό εαυτό μου,και κάποιοι φαίνονται να έχουν παραξενευτεί με αυτή την αλλαγή...Δεν μου το είπε κανείς καθαρά,αλλά το καταλαβαίνω απ το βλέμμα....Αλλά για 'μένα προσωπικά,δεν έχει και πολλή σημασία...Σημασία έχει πως είμαι αυτή που ήμουν και πριν,απλά σε βελτιωμένη έκδοση.
Και δεν το θεωρώ κακό να 'σαι λίγο πιο χαρούμενος ή αισιόδοξος,ίσα ίσα.....Πρώτη φορά-ίσως-νιώθω πως αγαπώ και αγαπιέμαι,και αυτό δεν αγοράζεται.....

Οι νυχτερίδες συνεχίζουν να πετούν πάνω απ'το κεφάλι μου,απλά έχουν σταματήσει να ουρλιάζουν...:-)

Πάω να διαβάσω έκθεση...

Ανυπομονώ να 'ρθει η αυριανή μέρα!:-);-)Τώρα οι Κυριακές θα 'ναι γιορτές....

See the beauty in everything

2011-01-24T22:51:00.001+02:00

Παντού...σ'ένα βλέμμα γεμάτο αγάπη,σ'ένα λουλούδι,σε μια αναπνοή...Στον ενθουσιασμό μου σαν σε βλέπω,στα χαζά όνειρα που με συνεπαίρνουν...Στο αίμα μου που το νιώθω να καίει και να βουϊζει...

Παντού!:-)

Everything happens for a reason...(huh?^^)

2011-01-04T13:18:00.001+02:00

Στ'αλήθεια,αυτή τη φράση συνηθίζω να τη λέω...Τόσο σε δικά μου άτομα,όσο και στον εαυτό μου...Όμως...μήπως τελικά αυτή η φράση είναι μια παρηγοριά του πληγωμένου εγωισμού μας;Μήπως την επινοήσαμε επειδή έτσι μας βόλευε;Γιατί έτσι κι αλλιώς,η φράση αυτή είναι μπαλαντέρ:πάει παντού.
Οπότε...;

Και τέλοσπάντων,δύσκολα πιστεύω σε μοίρες,τύχες,πεπρωμένα,και όλα αυτά τα ωραία...Αν και ενίοτε στηρίζομαι πάνω τους.Blah blah blah...
Οι ασυνάρτητες σκέψεις μου δεν έχουν τελειωμό...:Ρ

Finally my friend....

2011-01-02T15:12:00.001+02:00

Αυτές τις μέρες κατάλαβα τι θα πει hangover.Και μ'όλη τη σημασία της λέξεως!Ήπια όσο δεν έχω πιει στη ζωή μου ολόκληρη,γύρισα ξημερώματα,κάπνισα σε σημείο να κλείσει η φωνή μου,χόρεψα μέχρι που ξεκωλώθηκα και δεν μπορούσα να κουνηθώ...Και γενικά καλά έκανα,γιατί το φχαριστήθηκα,και γιατί το χρειαζόμουν...Γιατί οι Πανελλαδικές δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο!
Τεσπα,πολλοί άνθρωποι κατάφεραν να με πληγώσουν...Αλλά τελικά ξέρεις τι κατάλαβα;Ότι λίγοι είναι οι φίλοι που μπορείς να τους πάρεις τηλέφωνο μετά τα μεσάνυχτα κλαίγοντας...και θα το βουλωσουν για να σ'ακούσουν...Και λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν ποιά πραγματικά είσαι,και δεν σε θεωρούν "κρυφοσκυλού" επειδή βγήκες και χόρεψες σκυλάδικα στις γιορτές...
Δυστυχώς ή ευτυχώς,ξέρω πολύ καλά τι είμαι...:-)Και μπορείς να πιστεύεις ό,τι θέλεις dear friend...Γιατί νομίζεις πως η μόνη λογική εδώ πέρα είσαι εσύ...ΜΟΥΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!Κάτσε λοιπόν στο σπιτάκι σου με τη "μοναξιά" σου,γιατί έτσι όπως κάνεις θα μείνεις όντως ΜΟΝΗ σου.

Εγώ πάντως πέρασα γαμάτα!Και ένιωσα λιγάκι πιο ζωντανή....

2011

2010-12-31T20:14:00.001+02:00

Σαν παιδί και γω,θα έκανα έναν συνηθισμένο-και άσκοπο-απολογισμό της χρονιάς που πέρασε... Και τελικά δεν έχω ξεκαθαρίσει τι κέρδισα και τι έχασα!:-)Δεν πειράζει...
Όπως το κόβω,το 2011 θα είναι μια χρονιά αλλαγών...ίδωμεν!
Καλή χρονιά!

'Όλα θα πάνε καλά,Τζορτζ!'

2010-12-30T11:31:00.001+02:00

Αυτό έλεγε η Αδελαίδα στον Τζορτζ...Κι εκεί που λέω 'Όλα θα πάνε καλά Ελένη'...τσουπ!Δεν κρατάει παραπάνω από μερικά λεπτά....Μετά κάποιος μου θυμίζει ότι πρέπει να φοβάμαι,και να προσγειωθώ.
Ωραία,πρέπει να φοβάμαι.Να φοβάμαι,να φοβάμαι,να φοβάμαι,να μην τολμώ,να μην ρισκάρω,και να γίνω 80 χρονών,λέγοντας: 'Ε και λοιπόν;Τι έκανα;Μια τρύπα στο νερό!'
Δεν θέλω τόσους φραγμούς,τόσους περιορισμούς,τόσο καιρό χόρτασα απ'αυτά...
Και όχι,ΔΕΝ έχω πιει τίποτα,τώρα που τα λέω αυτά...Μονάχα έναν γαλλικό καφέ.

Νύχτα...

2010-12-28T03:01:00.001+02:00

Είναι νύχτα...Εντάξει,λίγο πριν τα ξημερώματα...:Ρ Και βρίσκω καταφύγιο και πάλι στο μπλογκ μου...
Είναι περίεργα τις νύχτες...Τότε ξυπνούνε θύμησες παλιές...Και τα πάντα έχουν άκρες:φουλ άσπρο ή φουλ μαύρο.Γι'αυτό κάτι τέτοιες ώρες μ'αρέσει να σκαλίζω τον εαυτό μου...
Όταν κάθομαι έτσι αργά,θυμάμαι το καλοκαίρι...Μυστήριο καλοκαίρι...Γεμάτο αφελή μα όμορφα όνειρα,σαν παιδικούς ψυθίρους...Χρωματιστά,αλλά και ελαφρώς μπλαβί.
Τέτοιες ώρες νιώθω πως τα μονοπάτια ανοίγονται εμπρός μου...κι ας έχουν όλα αγκάθινα συρματοπλέγματα.
Τη νύχτα δε χρειάζεται να προσποιείσαι για τίποτα.Έχει σκοτάδι και δεν φαίνεσαι καθαρά.Οπότε εκφράζεσαι ελεύθερα...
Τις νύχτες κλαίω και γελώ ταυτόχρονα,παντρεύω τα δυο άκρα,όπως μου άρεσε από μικρή να κάνω.Πάντα αναζητούσα ισσοροπίες,αλλά και αυτό βλακεία είναι...τελικά με κουράζει!
Και αν τελευταία σκέφτηκα λίγο σαν γριά...σόρρυ κύριε Εαυτέ.Υπόσχομαι πως δεν θα επαναληφθεί...

Επιτέλους αγαπώ!(το τι αγαπώ,σε άλλο ποστ)

Wicked game

2010-12-24T20:32:00.001+02:00

Τελευταία μου παίζονται πολλά περίεργα παιχνίδια...Και δεν είναι μονάχα ότι δεν έχω τα βασικά στηρίγματα,αλλά και μέσα στο δικό μου μυαλό επικρατεί ένα χάος...Οι έννοιες μπερδεύονται,δεν ξέρω τι να πιστέψω,πού να ακουμπήσω...
Τα σκουλήκια τρυπάνε αργά και βασανιστικά το κεφάλι μου,και καταφέρνουν να μπουν μέσα και να φωλιάσουν για τα καλά.
Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις psycho,που το Εγώ σου φωνάζει:έχω δίκιο!
Και εκεί που πάω να φωνάξω τις λίγες λέξεις που μου υπαγορεύει το γαμημένο το Εγώ,γονατίζω,φέρνω τα χέρια στο στήθος και σωπαίνω,σε μια στάση υποταγής.

Καλά Χριστούγεννα!

2010-12-23T23:03:00.000+02:00

Είναι ωραία!

2010-12-19T18:27:00.000+02:00

Είναι ωραία που θα 'χουμε τελικά 17 μέρες διακοπές Χριστουγέννων(και θα μπορεσω δηλαδή να διαβάσω παραπάνω :Ρ)!Είναι ωραία που στις 25 θα βγω μέχρι πολύ αργά,και θα ξεσκάσω...Είναι ωραία που δν έχει ούτε σχολείο,ούτε φρον την Παρασκευή!
Είναι ωραίο όταν ξέρεις πως έχεις άτομα που σ'αγαπούν,no matter what!Είναι ωραίο να βλέπεις 2 καλοκαιρινές φίλες μετά από 6 μήνες!Και ξέροντας μάλιστα πως έκαναν 3ωρο ταξίδι...
Είναι ωραίο που ήρθαν τα Χριστούγεννα!Είναι ωραίο που σε 5 μόνο μήνες ξεμπερδεύω(κι ας νιώθω σαν να μην ξέρω τίποτα)!
Είναι ωραίο όταν καμιά φορά είμαι χύμα και δεν προγραμματίζω τίποτα στη ζωή μου!
Είναι ωραία που μπορώ και σε εμπιστεύομαι!Και είναι ωραίο που με βοηθάς,που απορροφάς το άγχος μου...
Είναι ωραίο που θα πάω ν'αγοράσω καινούργιο φόρεμα!Και είναι ωραίο που κάθομαι και φτιάχνω χριστουγεννιάτικα δωράκια!
Είναι ωραίο που δεν έχω ακόμη κουραστεί απ'το διάβασμα!
Είναι ωραίο να ξεχνάω για λίγο τη σαπίλα αυτού του κόσμου,και να την πολεμώ...

Είναι πολλά τα ωραία.Αρκεί να μπορείς να τα δεις!:-)

Και πάλι χιόνι!!!

2010-12-16T11:48:00.000+02:00

Χιόνι!!!

2010-12-13T08:45:00.000+02:00

Πόσο μ'αρέσουν αυτά τα χιονισμένα πρωινά,που ο αδερφός μου φωνάζει σαν χαζός 'χιονίζει,χιονίζει!' και με παίρνει τηλ η Ευτυχία να μου πει πως το σχολείο είναι κλειστό!:-)
Και έχω να διαβάσω και Αριστοτέλη...και λατινικά...και να κάνω και μια έκθεση...και ιστορία κανα δυο μαθηματάκια...Πφ γαμώτο...

Τι κι αν!

2010-12-12T22:08:00.003+02:00

Τι κι αν μάζεψες τα όμορφα μαλλιά σου ,τι κι αν άφησες μούσια, τι κι αν έβαλες σκουλαρίκι...Τι κι αν η ανάσα σου μυρίζει ήλιο,τι κι αν τα μάτια σου συνεχίζουν να λάμπουν σαν μικρού παιδιού...Είσαι εσύ,και θα 'σαι πάντα εσύ.Και γι'αυτό χαίρομαι.Γιατί μπορώ να σε εξερευνώ λίγο λίγο,γιατί γι'αυτό σε λάτρεψα...
Σ'ευχαριστώ για τις 2 ώρες δρόμο και τα 3 αστικά που πήρες,για το κρύο που έφαγες επειδή άργησα μισή ώρα,για τότε που διανυκτέρευσες στην παιδική χαρά του χωριού μου...Για χθες,που όταν τράβηξα το χέρι μου,πιο επίμονα πήγες να το σφίξεις...Για όταν σου είπα ένα ψέμα,μια μαλακία,για να σε κόψω,και έκανες αυτό που ενδόμυχα ευχόμουν να κάνεις:δεν το πίστεψες,και με περισσότερη επιμονή και υπομονή,περίμενες.
"Είμαστε αδιόρθωτοι".Είμαστε.Δεν σβήνει,δεν το ελέγχω πλέον.
Και σ'ευχαριστώ γιατί πίστευες πάντα σ'εμένα,πίστευες ότι θα τα καταφέρω,όταν εγώ η ίδια δεν πίστευα τίποτα για τον εαυτό μου.Α,και για την αφοπλιστική ειλικρίνεια,thanks.
Πάλι έκανα ένα ωραίο σχεδιάγραμμα,και πάλι ούτε τα μισά δεν σου είπα...Αλλά συγγνώμη για όλα.
Και δεν ξεχνάω και την συναυλία,και τις μουσικές που τις λάτρεψα,αν και δεν ακούω Μαχαιρίτσα-Κότσιρα...
(και τέλος,όχι,δεν το διαγράφω αυτό το post,come what may!)

το σώμα αυτό είναι δειλό....

2010-12-11T00:05:00.001+02:00

Και τι να σου πρωτοπώ?Σαν σε κοιτάξω,θα γίνουν όλα καπνός....

R.I.P.

2010-12-06T16:21:00.002+02:00

9/12/2008.Ας μείνει και ας μην ξεχαστεί.

Ο William Shakespeare είπε πως οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι από όνειρα.Κι όμως,κάποιοι δεν καταφέρνουν να τα πραγματοποιήσουν ποτέ,γιατί κάποιος τους κόβει το νήμα της ζωής.Χωρίς λόγο.Χωρίς ουσιαστική αιτία.Μονάχα με μια αφορμή.
Ο Αλέξης Γρηγορόπουλος δεν ήταν ήρωας.Δεν τον τιμούμε ως ήρωα.Ένα θύμα ήταν,ένα ακόμη θύμα.Κι εκεό πρέπει να εστιάσουμε.Δεν ήταν ο πρώτος,και ούτε και ο τελευταίος πιθανότατα.
Είναι πολύ εύκολο να κατηγορούμε έναν άνθρωπο,σαν τον μοναδικό φταίχτη.Ούτε ο αστυνομικός έφταιγε απόλυτα,ούτε και το παιδί.Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού.Το θέμα είναι εμείς να το εντοπίσουμε.
Ένας νεκρός δεν ξαναγυρνά πίσω.Ό,τι και να πούμε,αυτό που έγινε δεν θα μπορούσε να μην είχε γίνει.Όμως,ο λόγος για τον οποίο γράφουμε τουτα εδώ είναι ο εξής: πρέπει να ξυπνήσουμε επιτέλους,και να βγούμε απ'το trance στο οποίο μας έχουν βάλει "κάποιοι".Εάν έχει μείνει κάτι δικό μας.κάτι ανθρώπινο,πρέπει να αγωνιστούμε για να το κρατήσουμε.Νέοι είμαστε και μπορούμε.
Ας πατήσουμε τέλος πάντων κάτω τον δήθεν καθωσπρεπισμό και το "βόλεμα". Μην βολεύστε.Χθες δεν ήσασταν εσείς,αύριο μπορεί να είστε.Μην ακούτε ό,τι σας λένε.Ή τουλάχιστον έχετε τα αυτιά σας ανοιχτά,αλλά πιστέψτε μονάχα ό,τι είναι για 'σας αληθινό.
Μην επικεντρώνετε στη στάση του Αλέξη οι μεν,και στην πράξη του αστυνομικού οι δε.Δείτε λιγάκι την ουσία.
Οι περισσότεροι αμφιβάλλουμε για το αύριο.Ζούμε σε εποχές άσχημες,τερατώδεις και παραμορφωμένες.Εκεί που τα πάντα φαίνονται να καταρρέουν,εκεί που το κάθε τι χάνει την αξία του,εκεί μπορείς πεις ένα μεγάλο ΟΧΙ και να βάλεις τα πράγματα στη θέση τους.
Μην ρίχνετε πέτρες.Εστιάζετε σε λάθος πράγματα.Δεν έφταιγε σε τίποτα ο οικογενειάρχης μαγαζάτορας,του οποίου το μαγαζί διαλύσατε προχθές.Κρατήστε ένα άσπρο λουλούδι στο χέρι σας,και αφήστε το να φυτρώσει και στην καρδιά σας.Διαμαρτυρηθείτε ειρηνικά.Μην κάνετε αυτό που θέλουν ΕΚΕΙΝΟΙ να κάνετε.Ανοίξτε τα μάτια σας.
"Μην κόβετε τις φλέβες σας,κόψτε το τσιγάρο.Μην βαράτε ενέσεις,βαρέστε το κεφάλι σας στον τοίχο.Κι όταν σας δείχνουν τον ουρανό,μην κοιτάτε το δάχτυλο".Αυτά τα είχα διαβάσει κάπου,και αυτός που τα έγραψε είχε δίκιο.
Τέλος πάντων,τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.Απλώς μην ξεχνάτε,μην περνάτε κάποια πράγματα στα ψιλά.Αύριο μεθαύριο,εσείς(μαζί κι εγώ) θα βγείτε στην κοινωνία,και εσείς θα την διαμορφώσετε.Τα πάντα βρίσκονται στην πόρτα σου,αρκεί να απλώσεις το χέρι σου και να τα πιάσεις.

Δεν ξεχνάμε,
αντίο Αλέξη.
(Ελένη Γκιόλντα)

Land of the living dead

2010-11-29T18:20:00.000+02:00

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,όποιος αποφεύγει ένα πάθος,όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,όποιος δεν ταξιδεύει,όποιος δεν διαβάζει,όποιος δεν ακούει μουσική,όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.Όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει.
(Thanks Costas:-))

Κόκκινο φιλί

2010-11-17T00:07:00.002+02:00

"Αφιερωμενο στους ανθρωπους που ξεχναν ότι υποσχεθηκαν.."

"ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΩΝ ΓΕΝΝΕΘΛΙΩΝ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΝΩ Η ΒΡΟΧΗ ΕΠΕΦΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΚΥΜΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΤΖΑΜΑΡΙΑ, ΣΕ ΩΡΑ PRIVE ΠΡΟΒΑΣ ΓΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ, Η ΒΙΟΛΕΤΑ ΜΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕΘΥΣΜΕΝΗ. ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΒΙΟΛΕΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΞΑΝΑΦΙΛΗΣΑ."

"opoios 8elei na geutei ton erwta opws ton 8elei kai na afhsei thn fantasia tou ston erwtiko palmo autou tou tragoudiou mporei aneta na to pragmatopoihsei!!!!"

"katia sagapw k stafierwnw"

"..sami s'agapo eimai pantotina diko sou"

:D

Voodoo people

2010-11-15T14:55:00.000+02:00

Περπατάνε στο δρόμο σιωπηλοί.Πηγαίνουν στη δουλειά,στη δουλειά που δεν επέλεξαν συνειδητά,για 8 νεκρές ώρες.Τρώνε συγκεκριμένες ώρες,και παίρνουν έναν μισθό του κώλου.Βλέπουν τηλεόραση,αδιάκοπα και ακρίτως.Ψηφίζουν σηκώνοντας τους ώμους.Και γενικά αυτό κάνουν:σηκώνουν τους ώμους,ότι κι αν γίνει.Ο ήλιος πάνω απ'το κεφάλι τους τούς φοβίζει,και έτσι αποφεύγουν να τον αντικρύζουν.Έχουν οικογένεια...μηχανική.Τα πάντα γίνονται μηχανικά.Και αν κοιτάξεις μες στα μάτια τους,δύο πράγματα θα δεις:είτε νεκρά όνειρα,είτε καθόλου όνειρα.Περπατάνε σαν μαγεμένοι,σαν ζόμπι.Κι αν τύχει και τσιρίξεις,κάνουν τον σταυρό τους.

Λοιπόν;Κι εγώ έτσι θα γίνω δηλαδή;

Sacrifice

2010-11-08T15:49:00.003+02:00

"...but how?"

Νότες...

2010-10-31T20:58:00.000+02:00

And their choice of matter,and their scream of chatter,is just a little parasitic scream of whores...Screaming whores...In the rosegarden funeral of sores...(Bauhaus)
Όταν ακούω post-punk,με πιάνει μια ιδιότυπη μελαγχολία!

ΓΟΥΣΣΣΣ!!!
Φυσάει ο άνεμος...τα παίρνει όλα μακριά...Καίει τις σκέψεις μές σ'ένα βάρβαρο παρανάλωμα...

Έσβησε η φωτιά!Δεν έχω άλλα όνειρα να κάψω.Μπορείς να γεμίσεις εσύ το καρότσι;

Ξυπνώ...μα κοιμάμαι ακόμα.Περπατάω...Πού είμαι;Χάθηκα λίγο...Όχι,οχι εσύ.Δεν θέλω βοήθεια,ευχαριστώ.

Τα μάτια μου καίνε.Δεν φαίνεται;

-Trick or treat?
-Τίποτα απ'τα δύο.Μονάχα πορφυρά όνειρα,σ'ένα ανεκπλήρωτο παρόν,με μια αόριστη επανάληψη στο παρελθόν.Ονειρεύομαι τ'αντίθετο του πραγματικού,και ελπίζω στο προσδοκώμενο.Απλή σκέψη του λέγοντος:μία,μόνο μία.Αόριστη επανάληψη στο μέλλον: σημειώσατε Χ.

Love will tear us apart

2010-10-31T18:34:00.000+02:00

Κι όμως...Κάποιες φορές,μια παράφορη αγάπη,μπορεί να χωρίσει δυο ανθρώπους...

Τα πάθη της σελήνης

2010-10-20T20:56:00.000+03:00

Φοβάμαι.
Φοβάμαι τον εαυτό μου,
φοβάμαι τον ειρμό μου,
στην πλάνη όταν κοιμάμαι.

Το φεγγάρι μπρος στα μάτια μου λιώνει,
χύνεται...
Μπαίνει σε θανατερό καλούπι...
στο τέλος παραδίνεται.

Μα ξένε!Έλα εμπρός μου,
σαν θαρείς,
στο φως ξωθίνης χαραυγής,
και αν δεν πλανάσαι,φίλα με.
Ποτέ δεν θα κοιμάμαι...

Θέλω ελευθερία...

2010-10-19T15:55:00.000+03:00

Θέλω λίγη ελευθερία.Ασφυκτιώ.Θέλω να σηκωθώ και να φύγω,να τρέχω προς το πουθενά,και να μην δίνω λογαριασμό σε κανέναν!
Γίνεται;

Γεννέθλια

2010-10-12T19:50:00.001+03:00

Εντάξει,ωραία...έχω γεννέθλια...χάρηκα με τις ευχές αυτών που αγαπάω...έπαθα πλάκα με αυτές κάποιων που δεν με ξέρουν καν....γλυκά,τούρτες...κάτι ευχές από 2 πρώην...και δεν ακούω ούτε μια ευχή από εκεί που θέλω...Δεν πειράζει!
Τέλος πάντων,είναι απλά μια μέρα...λίγο διαφορετική απ'τις άλλες.Χρόνια μου πολλά!

Gil-Galad

2010-10-10T10:26:00.000+03:00

Βασικά,η φιλόλογός μου στο φροντιστήριο ενδεικτικά ανέφερε προχθές πως ο Tolkien εμπνεύστηκε τον 'Άρχοντα των δαχτυλιδιών' από το μύθο του Πλάτωνα για το δαχτυλίδι του Γύγη...Και έτσι όπως έφερνα στο μυαλό μου εικόνες απ'αυτό το υπέροχο βιβλίο,μου ρθε το εξής τραγούδι που υπάρχει μέσα:

Gil-Galad was an Elven-king
Of him the harpers sadly sing
the last whose realm was fair and free
between the Mountains and the Sea.

His sword was long,his lance was keen,
his shining helm afar was seen;
the countless stars of heaven's field
were mirrored in his silver shield.

But long ago he rode away
and where he dwelleth none can say;
for into darkness fell his star
in Mordor where the shadows are.

Saturday night out

2010-10-09T12:29:00.000+03:00

Επιτέλους!Μετά από πόοοοσο καιρό,θα βγω έξω(ένεκα των γεννεθλίων μου)...Έλεος!Τον τελευταίο μήνα δν βγήκα σχεδόν καθόλου...
Και σήμερα θα γίνω επιτέλους λιγάκι άνθρωπος,και θα κάνω κάτι άλλο εκτός απ'το διάβασμα...Γίπι!!!

The big bang theory

2010-09-26T19:10:00.000+03:00

Ζω σε μια κατάσταση συνεχούς αδράνειας...
Και ενώ όλα έχουν μπει στο pause ωραία και καλά,έμειναν κάποια που τρέχουν,που συνεχίζουν να τρέχουν,παρά τις εξωτερικές μεταβολλές που με μουδιάζουν...παρ'το όπως θες.
Όταν όμως θα ξεμπερδέψω από όλ'αυτά,τότε θα γίνει το μεγάλο μπαμ.Τότε,όχι,όσο και να ζω γι'αυτό,δεν θα το κάνω.Για πρώτη ίσως φορά στη ζωή μου θα σκεφτώ την ακραία συνέπεια των κινήσεών μου...Γιατί πολύ απλά ξέρω πως δεν υπάρχει κανένα αύριο,λόγω ηλίθιων τεχνικών δυσκολιών,που τις άφησες να μπουν στη μέση...Behold.
Και τι θα κάνω;Είναι απλό!Θα μαζέψω μια χούφτα άμμο από κείνη τη ρημάδα παραλία,θα την βάλω σ'ένα σακουλάκι και θα το κλειδώσω σ'ένα ντουλάπι...Και θα συνεχίζω να πέφτω όπως και τώρα.....Τώρα είμαι τελείως παγωμένη,σχεδόν μελανιασμένη,όταν κοιμάμαι....Κι όταν ξυπνάω,η φωτιά μιας αναγκαστικής ανάμνησης με τσουρουφλίζει,και αφήνει απίστευτα σημάδια,ανεξίτηλα θα'λεγε κανείς...
Και αναρωτιέμαι:τι θα επικρατήσει τελικά...όταν σε δω?

Wake me up when this year ends.....

2010-09-07T13:02:00.001+03:00

Ω ναι!

Μια βδομάδα....

2010-09-06T21:29:00.000+03:00

'Εμεινε μια βδομάδα...Μια βδομάδα αναμονής και σπαρίλας στο μέγιστο βαθμό....Για να αρχίσει αυτό το ηλίθιο τρέξιμο της 3ης λυκείου...
Και εγώ το μόνο που θέλω είναι ένα γυάλινο φεγγάρι,2 μπύρες,την κιθάρα μου,μια παραλία,και κάποια συγκεκριμένα άτομα.....Να καθόμαστε και να πλέκουμε όνειρα από μυστήριους ιστούς...Να τραγουδάμε,ξαπλωμένοι σαν ψοφίμια,σαν ακανόνιστη μάζα,και να καπνίζουμε μέχρι να καούνε τα πνευμόνια μας....Να μιλάω,αλλά να μην έχουν και πολύ νόημα αυτά που λέω...Αλλά να λέω ό,τι αισθάνομαι...
Είναι περίεργη η αναμονή.Στην ουσία,κάνουμε τώρα όνειρα μαζεμένα,προκειμένου να μπούμε στο κουρμπέτι χορτασμένοι....Σαν τους θεριακλήδες καπνιστές,που παίρνουν τις τελευταίες τζούρες προτού ξαναμπούν στο λεωφορείο,για να συνεχίσουν ένα μακρύ ταξίδι.Φακ.
Όπως και να 'χει...Εύχομαι σε όλα τα παιδιά του '93(αλλά κυρίως σε μένα <3) καλή-σχολική-χρονιά...!Κουράγιο κ όνειρα...

Eternity......

2010-09-05T17:50:00.003+03:00

Θέλω να κρατήσει λίγο ακόμα....Όχι,μη φύγεις πάλι,μη....Δεν το αντέχω,ξεριζώνεται η καρδιά μου....Γιατί έτσι κι αλλιώς εσύ την κρατάς...Αλλά μπορώ να αρκεστώ στις ελάχιστες στιγμές...μπορώ.
Κι ας κάθομαι μόνη μου τα βράδια,με το άρωμα βανίλιας να με πνίγει,όπως με πνίγει και η δική σου μυρωδιά...Ανθίζω και μαραίνομαι ταυτόχρονα....Νιώθω ακόμα το ζεστό σου σώμα πάνω μου...Το γέλιο σου τ'ακούω ακόμα....
Και ναι!τα τριαντάφυλλα δεν μαραίνονται...Γιατί υπάρχει μπροστά μια αιωνιότητα....Περιμένει με τα χέρια απλωμένα....

2010-08-29T10:09:00.002+03:00

"I can't laugh,I can't cry,I can't see inside of me,don't know the reason why....."

Αυτό το λένε οι W.A.S.P.... Όντως,δεν ξέρω πώς νιώθω τον τελευταίο καιρό.....Υπάρχουν στιγμές που απλώς δεν νιώθω τίποτα, και υποθέτω πως απλώς υπάρχω μεταξύ κενού και αταραξίας....Είναι τότε που κρατώντας τα μάτια σου ανοιχτά,δεν βλέπεις,έχοντας τα αυτιά σου στη θέση τους,δεν μπορείς ν'ακούσεις,και νιώθεις το χάδι του αέρα να σκορπάει πριν σ'αγγίξει.....
Χαμένη μέσα στα δικά μου φεγγάρια.....Σε μια μόνιμη αναμονή που δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει.....
Μα νιώθω πιο ζωντανή από ποτέ!

2010-08-22T09:48:00.000+03:00

'I'm going head unto something I know I will fail',που λένε και οι korn.

Αλλά δεν μπορώ να ξεκόψω,είναι σαν τα ναρκωτικά:ξέρεις ότι θα καταστραφείς,αλλά εσύ εκεί.....

Υπενθύμιση

2010-08-22T01:45:00.000+03:00

Να μην ξεχάσω:
1)να καλλωπίσω λιγάκι την απουσία
2)να βάλω την εικόνα σου στον φούρνο να ξεπαγώσει

Nephelim

2010-08-16T10:34:00.000+03:00

Πού κρύβονται άραγε οι άγγελοι?Και πώς επιβιώνουν?
Μπορεί να διάλεξαν να χωριστούν,ασπαζόμενοι τη μοναξιά...
Μπορεί να ξεχειμωνιάζουν σε στοές...
Μπορεί σε έρημα σοκάκια...
Μπορεί να βρέθηκε ένας στο δρόμο σου...ή στο δικό μου.
Μπορεί να σου'πε:"Σταμάτα" ή "τρέξε μακριά".
Μπορεί ένας να στόλισε τα όνειρά σου?Μπορεί.
Μα τι σε συνδέει,τελοσπάντων,μ έναν άγγελο?Ίσως να 'χετε τα ίδια φτερά.Μπορεί.
 Μπορεί κρατώντας ένα τσιγάρο στο'να χέρι,και με τ'άλλο στον ώμο σου,να σε σημάδεψε γλυκά.Μπορεί να ήταν διάφανος.Μπορεί να'σουν εσύ.
Μπορεί να'ταν απόκοσμος.
Μπορεί να σήμανε τον όλεθρο.Μπορεί.
Μα σίγουρα όμως,απ'τον ουρανό κατέβηκε,
μια μέρα σκοτεινή...

2010-08-02T22:14:00.003+03:00

Θέλω να ζήσω τα πάντα στο έπακρο....Να μην αποφύγω κανέναν πόνο,να τα περάσω όλα,να χωθούν κάτω απ΄το πετσί μου για να νιώσω ζωντανή....Να νιώσω την ευτυχία να με πλυμμηρίζει σε κάθε άκρη του κορμιού μου....αλλά ακόμη και αν έρθει η οδύνη,θέλω να την νιώσω,να μου ξεριζώσει τα σωθικά....να φτάσω στο χάος,μέχρι που να ξαναδώ τις πορτοκαλί λαμπάδες να καίνε και να γυρίσω πίσω.....και τούμπαλιν....

2010-07-25T16:11:00.002+03:00

Συνειδητοποιώ ότι είμαι ευτυχισμένη...Γιατί πολύ απλά...δεν έχω κανένα λόγο να μην είμαι!Απόψε φεύγω για Τουρκία,15αύγουστο ξεκινάω φροντιστήριο(και όπως το κόβω,θα γ@μιέμαι στο διάβασμα),θα περάσω μια γαμωχρονιά(Γ' λυκείου folks),πήρα το Cambridge με b(proficiency λέμε;-)),προς το παρόν είμαι συνέχεια έξω,κάθε βράδυ κοιμάμαι μετά τις 3,μόνο κ μόνο για να απολαμβάνω ολομόναχη τη μαγεία της νύχτας και μιλάω μαζί του,αγόρασα σκουλαρίκια φτιαγμένα από μπαμπού από Ταϊλάνδη,το βράδυ δεν ανάβω φώτα,αλλά μονάχα κεριά. Γουστάρω περιπτερόμπυρα με Ευτυχία(+πατατάκια,caprice και old navy γαλάζιο),μ'αρέσει να είμαι το "vambeer" του....Γουστάρω που θα είμαστε όλοι μαζί στο summer party,και κυρίως,επειδή θα κουβαληθεί κι αυτός....Μ'αρέσει και το ότι ο Νικολάκης(10χρονος κατασκηνωτής μου) με πήρε τηλ κανα δυο φορές...:-) Κυρίως μ'αρέσει ο ότι δεν υπολογίζω αποστάσεις,πανελλαδικές και μαλακίες,και τον αγαπάω...και ξέρω πως θα ναι εδώ,θα έρθει να με δει... Βσκ,μάλλον γράφω ασυναρτησίες,γιατί ο καύσωνας μ'έχει βαρέσει λίγο στο κεφάλι(και όχι μόνο αυτός βέβαια...)...Δεν πειράζει,θα ακούω όλο το βράδυ cradle of filth στο λεωφορείο και θα στρώσω....:D
Adios!

Διπλής όψεως......

2010-07-14T22:54:00.002+03:00

Άλλο είναι το πρόσωπο που δείχνουμε έξω,και άλλο το πραγματικό....Μπορεί προς τα έξω να είμαι η Ελένη που καπνίζει και βάζει eyeliner,ακούει αυτά που ακούει και μοιάζει κάπως απόμακρη,αλλά αυτό είναι μόνο το "απ' έξω"....Οπότε κρατάμε τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν και την σκοτεινή πλευρά,την άχαρη,την αληθινή,την όχι και τόσο "γαμάτη".....Λίγοι είναι αυτοί....Τουλάχιστον όμως υπάρχουν!:-)Σας αγαπάω....Ξέρετε εσείς!;-)

Amelie

2010-05-15T19:13:00.003+03:00

Έβλεπα τις προάλλες το "Amelie"...Πάντα όταν την βλέπω αυτή τη ταινία,συγκινούμαι τρελά...Και όχι μονάχα στο σημείο που φιλιούνται με τον Νινό,αλλά...γενικά.Ακόμα και εκεί που πετάει πέτρες στη λίμνη,που σπάει την creme bruile(δεν ξέρω αν γράφεται έτσι),και κάνει άλλα πράγματα,απλά πράγματα,που της προσφέρουν ευχαρίστηση...Ειδικά στην ξαφνική συνειδητοποίηση πως είναι μια ΔΕΙΛΗ που κρύβεται πίσω από μάσκες,εκεί...δεν αντέχω.Η ταύτιση είναι αναπόφευκτη...

Ωχ φίλε,άρχισα πάλι το παραλήρημα.Πώς θα πάω να δώσω Cambridge αύριο????Holy shit....

Tristania - The beauty of a witch

2010-05-04T18:03:00.001+03:00

The dark side of the moon...

2010-03-26T16:13:00.002+02:00

...ο κάθε άνθρωπος είναι σαν το φεγγάρι. Έχει μια σκοτεινή πλευρά που δεν δείχνει ποτέ σε κανέναν...

Τις απόκριες...

2010-02-12T13:21:00.003+02:00

...λένε πως ντυνόμαστε το alter ego μας...Εγώ πάντως ντύθηκα μάγισσα!!!Τι σημαίνει αυτό;;; :P
Anyway,καλές απόκριες σ'όλους...Διασκεδάστε με την ψυχή σας!!!

Αυτή την Κυριακή...

2010-01-06T17:42:00.002+02:00

...θα σε δω μάλλον...Πιθανότατα...Και σου 'γραψα ένα γράμα...Και αν βρω τελικά το κουράγιο,θα στο 'δώσω (όπως πριν μερικούς μήνες,θυμάσαι? "να μην χαλάσουμε το ρομαντισμό...")...Έτσι,για να ξέρεις...Γιατί χάνω τον ύπνο μου τα βράδια,γιατί δεν αντέχω άλλο...Γιατί θα νιώσω έστω και λιγάκι καλύτερα,αν ξέρω ότι ξέρεις.Και ας μην μου ξαναμιλήσεις ποτέ γαμώτο!Το ξέρω πως πιθανότατα αυτό θα κάνεις,όταν θα σου πω ότι είμαι ερωτευμένη μαζί σου...Ότι σε σκεφτόμουν όλους αυτούς τους μήνες!Και ας μοιραστήκαμε μόνο μερικές αγκαλιές!Και τι μ'αυτό?Εγώ καθορίζω τα πράγματα?
Δεν ξέρω τι θα σκεφτείς και πως θ'αντιδράσεις...Όχι,δεν περιμένω τίποτα...Δεν πρόκειται να πετύχω κάτι,γνωρίζω το ήδη τετελεσμένο...Έχω χάσει τον εαυτό μου όμως...Δεν παλεύεται άλλο η κατάσταση...
Θυμάμαι όλα όσα σε χαρακτήριζαν,και τις λιγοστές στιγμές...Λόγια,σκέψεις,κιθάρες,νότες στον αέρα...Τα πάντα...
Αυτό το γράμμα λοιπόν,μπορεί να το πετάξεις...Να το κρατήσεις...Να το χάσεις...Δεν ξέρω.Εγώ αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι το κάθε φεγγάρι μού θύμιζε εσένα...Η κάθε μυρωδιά ταίριαζε με τη δική σου,και η κάθε μελωδία που έγραφα ήταν σαν την δική σου φωνή...
Αντίο...

Μου την έχουν σπάσει...

2009-12-28T02:43:00.002+02:00

...πολλοί και πολλά.Και διάφορα.Ξεκινάω:

-Μου την έχουν σπάσει αυτοί που όταν με βλέπουν να κουβαλάω μεγάλο μυθιστόρημα,τύπου Tolkien ή κάτι αντίστοιχο,μου λένε:"Καλά,θα το διαβάσεις όόόόόλο αυτό;;;;Εμένα θα μου 'παιρνε μια ολόκληρη ζωή!" και "Πώς μπορείς ρε;Εγώ,αν πάω να διαβάσω κανα τέτοιο,με παίρνει ο ύπνος!!!"...Ε και τι να κάνω εγώ ρε φίλε,που εσύ βλέπεις βιβλίο και σε πιάνει αλλεργία;Εγώ γουστάρω!Δεν σου 'πα να διαβάσεις εσύ ο ίδιος, ό,τι θες κάνεις,αλλά μην μου λες και βλακείες από πάνω...

-Μου την έχει σπάσει το κωλοφροντιστήριο,που μου έχει δεσμεύσει τα απογεύματα που κανονικά θα 'πρεπε να 'χω ελεύθερα,αλλά όχι μόνο αυτά:και 2 μέρες απ' τις διακοπές των χριστουγέννων!Γιατί δηλαδή να υπάρχουν τα φροντιστήρια;Αντε γεια ρε...

-Μου την έχουν δώσει και αυτοί,που ανυπομονούν να πάνε φοιτητές μεν,για ν' αποκτήσουν ανεξαρτησία και καλά,αλλά μόλις κάνουν ένα βήμα μακριά απ'το σπιτάκι τους,τα χάνουν και γυρνάνε πίσω με την κάθε ευκαιρία,στην προστατευτική αγκαλιά της μανούλας.

-Μου την έχουν δώσει τα ποζέρια,που μέχρι πριν ένα 2ωρο έλιωναν με Κιάμο,και επειδή έτυχε ν' ακούσουν κάτι εμπορικό,τύπου evanescence,την είδαν ροκάδες και καλά.Για να μην πω γκοθάδες και το ξεφτιλίσω τελείως.Ου ρε...

Όχι,δεν τέλειωσα,αλλά πρέπει να πάω για ύπνο τώρα...Συνεχίζεται...

UNSUN - whispers...

2009-12-14T17:46:00.001+02:00

How will I ever understand the human race?

2009-11-27T22:19:00.004+02:00

Huh?

Θα 'ταν καλύτερα;

2009-10-02T23:04:00.002+03:00

Θα 'ταν καλύτερα αν έμενα έτσι όπως ήμουν. Κανέναν δεν χρειαζόμουν στην πραγματικότητα,κανέναν. Είναι όμως όντως έτσι; Αν είναι,τότε γιατί στρυφογυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου ο στίχος των vnv nation: 'Moments lost though time remains,I am so proud of what we were'? Είναι παρανοϊκό το πόσο εύκολα παρασύρομαι από τα συναισθήματα μου, και ακόμα πιο παρανοϊκό το ότι βασίζομαι σε εξιδανικευμένες καταστάσεις, σε πράγματα που δεν υπάρχουν. Προσπαθώ πάντα να συνδυάσω την πραγματικότητα με το όνειρο, τη φωτιά με τον πάγο, την μανιασμένη θάλασσα με το σιωπηλό δάσοςτο φεγγάρι με τον ήλιο και όχι με τα αστέρια... Δεν ξέρω τι ακριβώς με ωθεί προς αυτή τη κατεύθυνση, εκτός βέβαια από την απίστευτη ηλιθιότητα που με χαρακτηρίζει...

London after midnight - sacrifice (''the crow'')

2009-08-28T20:40:00.002+03:00

Με ανατριχιάζουν και η ταινία και το τραγούδι...Τέλειος συνδυασμός, μπράβο στον δημιουργό!

ΔΙΑΛΥΘΗΚΑΝ ΤΑ ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ!!!

2009-06-05T10:49:00.002+03:00

Πώς θα ονειρεύομαι τώρα εγώ τα βράδια; ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Επίσημη ανακοίνωση στο site τους:

“Μονάχα η ομορφιά μένει κι υπογραμμίζει τη διαφορά μας” - ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

"Καταρχήν, ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα τεράστιο συγνώμη.

Το ευχαριστώ είναι για την αμέριστη συμπαράστασή σας - ηθική και υλική - ολα αυτά τα χρόνια.
Ανεξάρτητα από τις όποιες ικανότητες μπορεί να είχαμε είτε ως μεμονωμένες οντότητες είτε ως δημιουργικό σύνολο, η αλήθεια είναι ότι χωρίς εσάς δεν θα ήμασταν τίποτα.
Η συγνώμη είναι γιατί το τέλος μας δεν ήταν αντάξιο της μέχρι τώρα πορείας μας κι αυτό μας αφήνει μια πίκρα.
Ομως, ξέρετε, καμμιά φορά ο ηθικός ξεπεσμός, η βία και η μοχθηρότητα δεν αφήνουν χώρο για διαπραγματεύσεις. Κι έτσι ξαφνικά,πέφτει η αυλαία. Και αυτό είναι oλο.

Εσείς κοιτάξτε να διαφυλάξετε στο μυαλό και στην καρδιά σας το μικρό μας κληροδότημα - τιποτε άλλο δεν έχουμε - τη μουσική και τους στίχους μας, που τώρα πια σας ανήκει ολοκληρωτικά.
Και να μη στεναχωριέστε γιατί ό,τι εκτινάχθηκε με τέτοιο πάθος δε μπορεί να σβήσει εύκολα κι ας χάθηκε.
Τέλος της ιστορίας.

Τώρα τα παιδάκια θα αποσυρθούν στον παιδότοπό τους για να παίξουν με τα λέγκο τους και σε λίγο καιρό, όταν θα βγουν απο εκει, να είστε σίγουροι ότι θα έχουν καινούργιες ιστορίες να διηγηθούν και όμορφα οικοδομήματα να επιδείξουν.
Να προσέχετε τους εαυτούς σας και να θυμάστε καλά στην πορεία της ζωής σας τούτη τη φράση του Μάρκου Αυρήλιου ”ο καθένας αξίζει όσο αξίζουν αυτά για τα οποία φροντίζει”.

Η ομορφιά θα θριαμβεύσει. Μας προσμένουν οι μεγάλοι, οι απέραντοι δρόμοι.
Θα τα πούμε στη σκηνή.

Οι ταπεινοί σας σύντροφοι
ΤΑΣΟΣ ΜΑΧΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΡΔΗΣ, ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΡΟΔΟΣΤΟΓΛΟΥ, ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ".

Αλλαγή πλεύσης...

2009-05-22T23:38:00.003+03:00

Τελικά, μετά από παραινέσεις, αλλά και αρκετή σκέψη από μέρους μου, αποφάσισα να αλλάξω το όνομα του ιστολογίου μου, από 'ημερολόγιο μιας θλιμμένης νεράιδας' , σε 'ημερολόγιο μιας νεράιδας' σκέτο. Και δεν είναι μόνο ο τίτλος που άλλαξε λιγάκι. Άλλωστε, όπως μου είχε πει και η Melian:"Κι αυτή τη θλίψη...Ας μην την σκεπαζόμαστε αν δεν υπάρχει -πραγματικά- λόγος".

Twilight

2009-05-07T00:48:00.003+03:00

Όπως θα καταλάβατε ήδη, πρόκειται να μιλήσω για την ιστορία που με συνάρπασε(και όχι μόνο εμένα...), η οποία αναφέρεται στον έρωτα μεταξύ ενός βαμπίρ και μιας θνητής. Μιλάω για το βιβλίο 'Λυκόφως'. Η πλοκή είναι -ομολογουμένως- πολύ καλή, και η Stephenie Meyer δίνει ιδιαίτερη σημασία στην απόδοση των στοιχείων του χαρακτήρα του κάθε ήρωα, κάνοντάς τους έτσι πιο οικείους. Ρομάντζο, περιπέτεια, μυστήριο, απ' όλα έχει ο μπαξές. Πραγματικά, ξεκίνησα να το διαβάζω και δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.