Florence + The Machine - Cosmic Love

Καμιά φορά πρέπει να 'μαστε χαρούμενοι...χωρίς να ξέρουμε το γιατί!:D

Τα φαινόμενα απατούν...

Νιώθω λες και χρόνια τώρα σκηνοθετώ ένα έργο,το οποίο όμως θέλω πλέον να παρακολουθήσω,ακουμπώντας την πλάτη μου σε έναν αναπαυτικό καναπέ...Μετά απ'αυτό θα μπορώ να συνεχίσω όπως πριν...Όμως υπάρχουν ένα σωρό άτομα που μου φωνάζουν "Συνέχισε!" και "Μην σταματάς τη δουλειά!Η ποιότητα δεν μας ενδιαφέρει,αρκεί να δούμε το τέλος!"... Και έτσι,καταλήγω να βρίσκομαι στη μέση....

there are many things that I would like to say to you....but I don't know how...

th

ταξιδιάρα ψυχή

Νομίζω πως πληρώνω ακριβά τον αυθορμητισμό μου,και αυτό με ενοχλεί....Θα μπορούσα στα σίγουρα να μαι αλλιώς,όμως δεν είμαι...Και καλά κάνω μάλλον. Πάλι μπλέκονται οι αράχνες γύρω μου,όπως έλεγε και η Κωνσταντίνα της Άλκης Ζέη.Κάποιες φορές πρέπει να προσπερνάμε τις αναποδιές και να χαμογελάμε.... soundtrack: http://www.youtube.com/watch?v=3mpBT3-ob6k

smells like spring spirit

Όλη η φύση γιορτάζει τον ερχομό της άνοιξης,και είμαι πάρα πολύ ευδιάθετη...νιώθω χαρούμενη όσο ποτέ άλλοτε,γιατί μάλλον είμαι ξέγνοιαστη...Ταξιδεύω,παρατηρώ,ζω. Επιτέλους,νιώθω πως ζω! Νομίζω πως αυτό μπορώ να το αποκαλέσω δικαίωση....:) Τι όμορφη που είναι η θεσσαλονίκη την άνοιξη!!Βέβαια δεν μπορώ να πω,και τα Γιάννενα είναι πανέμορφα την άνοιξη,με τη λίμνη και τα λοιπά σχετικά...Και μπορώ να πω πως νιώθω ανακουφισμένη που γυρνάω πίσω σ'αυτή την πόλη σήμερα....Νιώθω πως πηγαίνω εκεί που ανήκω... Τέλος πάντων...Θα βάλω μια φωτογραφία! Καλημέρες...:)

photo journal

κάποιες στιγμές που αξίζουν...:)

αγενεια

Με εκνευριζει η αγενεια και το θρασος!!Ω ναι,νομιζω πως μπορουν να με βγαλουν απ τα ρουχα μου...Ειναι απιστευτα σπαστικο να σαι φιλοξενουμενος και να επιμενεις καθε φορα εσυ για πραγματα τα οποια δεν μπορουν να γινουν...Συγγνώμη,αλλά ΠΡΕΠΕΙ να σεβεσαι γαμω το κερατο μου οτι καποιος πληρωνει για σενα και σε φιλοξενει στο σπιτι του...Πρεπει να πεις τουλαχιστον και ενα ευχαριστω και να μην τσατιζεσαι,που να με παρει και να με σηκωσει!! Δεν μπορω να μαι στη μεση(γιατι αυτο μου συνεβη) και το σιχαινομαι. Δεν μπορω αυτες τις μικροπρεπειες,γιατι η ανατροφη που πηρα δεν συναδει με αυτα τα πραγματα.
Ωστοσο,ειδα και κατι καλο:εκτιμησα τους γονεις μου ακομα περισσοτερο.Γιατι με εμαθαν να υποχωρω,να μοιραζομαι,και κυριως,να ΣΕΒΟΜΑΙ. Πρεπει να ΣΕΒΕΣΑΙ αν θες να λεγεσαι ανθρωπος.Αλλιως εισαι γαιδουρι.Αιντε!