Συνειδητοποιώ ότι είμαι ευτυχισμένη...Γιατί πολύ απλά...δεν έχω κανένα λόγο να μην είμαι!Απόψε φεύγω για Τουρκία,15αύγουστο ξεκινάω φροντιστήριο(και όπως το κόβω,θα γ@μιέμαι στο διάβασμα),θα περάσω μια γαμωχρονιά(Γ' λυκείου folks),πήρα το Cambridge με b(proficiency λέμε;-)),προς το παρόν είμαι συνέχεια έξω,κάθε βράδυ κοιμάμαι μετά τις 3,μόνο κ μόνο για να απολαμβάνω ολομόναχη τη μαγεία της νύχτας και μιλάω μαζί του,αγόρασα σκουλαρίκια φτιαγμένα από μπαμπού από Ταϊλάνδη,το βράδυ δεν ανάβω φώτα,αλλά μονάχα κεριά. Γουστάρω περιπτερόμπυρα με Ευτυχία(+πατατάκια,caprice και old navy γαλάζιο),μ'αρέσει να είμαι το "vambeer" του....Γουστάρω που θα είμαστε όλοι μαζί στο summer party,και κυρίως,επειδή θα κουβαληθεί κι αυτός....Μ'αρέσει και το ότι ο Νικολάκης(10χρονος κατασκηνωτής μου) με πήρε τηλ κανα δυο φορές...:-) Κυρίως μ'αρέσει ο ότι δεν υπολογίζω αποστάσεις,πανελλαδικές και μαλακίες,και τον αγαπάω...και ξέρω πως θα ναι εδώ,θα έρθει να με δει... Βσκ,μάλλον γράφω ασυναρτησίες,γιατί ο καύσωνας μ'έχει βαρέσει λίγο στο κεφάλι(και όχι μόνο αυτός βέβαια...)...Δεν πειράζει,θα ακούω όλο το βράδυ cradle of filth στο λεωφορείο και θα στρώσω....:D
Adios!

Διπλής όψεως......

Άλλο είναι το πρόσωπο που δείχνουμε έξω,και άλλο το πραγματικό....Μπορεί προς τα έξω να είμαι η Ελένη που καπνίζει και βάζει eyeliner,ακούει αυτά που ακούει και μοιάζει κάπως απόμακρη,αλλά αυτό είναι μόνο το "απ' έξω"....Οπότε κρατάμε τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν και την σκοτεινή πλευρά,την άχαρη,την αληθινή,την όχι και τόσο "γαμάτη".....Λίγοι είναι αυτοί....Τουλάχιστον όμως υπάρχουν!:-)Σας αγαπάω....Ξέρετε εσείς!;-)

Amelie

Έβλεπα τις προάλλες το "Amelie"...Πάντα όταν την βλέπω αυτή τη ταινία,συγκινούμαι τρελά...Και όχι μονάχα στο σημείο που φιλιούνται με τον Νινό,αλλά...γενικά.Ακόμα και εκεί που πετάει πέτρες στη λίμνη,που σπάει την creme bruile(δεν ξέρω αν γράφεται έτσι),και κάνει άλλα πράγματα,απλά πράγματα,που της προσφέρουν ευχαρίστηση...Ειδικά στην ξαφνική συνειδητοποίηση πως είναι μια ΔΕΙΛΗ που κρύβεται πίσω από μάσκες,εκεί...δεν αντέχω.Η ταύτιση είναι αναπόφευκτη...

Ωχ φίλε,άρχισα πάλι το παραλήρημα.Πώς θα πάω να δώσω Cambridge αύριο????Holy shit....

Tristania - The beauty of a witch

The dark side of the moon...

...ο κάθε άνθρωπος είναι σαν το φεγγάρι. Έχει μια σκοτεινή πλευρά που δεν δείχνει ποτέ σε κανέναν...

Τις απόκριες...

...λένε πως ντυνόμαστε το alter ego μας...Εγώ πάντως ντύθηκα μάγισσα!!!Τι σημαίνει αυτό;;; :P
Anyway,καλές απόκριες σ'όλους...Διασκεδάστε με την ψυχή σας!!!

Αυτή την Κυριακή...

...θα σε δω μάλλον...Πιθανότατα...Και σου 'γραψα ένα γράμα...Και αν βρω τελικά το κουράγιο,θα στο 'δώσω (όπως πριν μερικούς μήνες,θυμάσαι? "να μην χαλάσουμε το ρομαντισμό...")...Έτσι,για να ξέρεις...Γιατί χάνω τον ύπνο μου τα βράδια,γιατί δεν αντέχω άλλο...Γιατί θα νιώσω έστω και λιγάκι καλύτερα,αν ξέρω ότι ξέρεις.Και ας μην μου ξαναμιλήσεις ποτέ γαμώτο!Το ξέρω πως πιθανότατα αυτό θα κάνεις,όταν θα σου πω ότι είμαι ερωτευμένη μαζί σου...Ότι σε σκεφτόμουν όλους αυτούς τους μήνες!Και ας μοιραστήκαμε μόνο μερικές αγκαλιές!Και τι μ'αυτό?Εγώ καθορίζω τα πράγματα?
Δεν ξέρω τι θα σκεφτείς και πως θ'αντιδράσεις...Όχι,δεν περιμένω τίποτα...Δεν πρόκειται να πετύχω κάτι,γνωρίζω το ήδη τετελεσμένο...Έχω χάσει τον εαυτό μου όμως...Δεν παλεύεται άλλο η κατάσταση...
Θυμάμαι όλα όσα σε χαρακτήριζαν,και τις λιγοστές στιγμές...Λόγια,σκέψεις,κιθάρες,νότες στον αέρα...Τα πάντα...
Αυτό το γράμμα λοιπόν,μπορεί να το πετάξεις...Να το κρατήσεις...Να το χάσεις...Δεν ξέρω.Εγώ αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι το κάθε φεγγάρι μού θύμιζε εσένα...Η κάθε μυρωδιά ταίριαζε με τη δική σου,και η κάθε μελωδία που έγραφα ήταν σαν την δική σου φωνή...
Αντίο...