"I can't laugh,I can't cry,I can't see inside of me,don't know the reason why....."

Αυτό το λένε οι W.A.S.P.... Όντως,δεν ξέρω πώς νιώθω τον τελευταίο καιρό.....Υπάρχουν στιγμές που απλώς δεν νιώθω τίποτα, και υποθέτω πως απλώς υπάρχω μεταξύ κενού και αταραξίας....Είναι τότε που κρατώντας τα μάτια σου ανοιχτά,δεν βλέπεις,έχοντας τα αυτιά σου στη θέση τους,δεν μπορείς ν'ακούσεις,και νιώθεις το χάδι του αέρα να σκορπάει πριν σ'αγγίξει.....
Χαμένη μέσα στα δικά μου φεγγάρια.....Σε μια μόνιμη αναμονή που δεν ξέρω πόσο θα κρατήσει.....
Μα νιώθω πιο ζωντανή από ποτέ!

'I'm going head unto something I know I will fail',που λένε και οι korn.

Αλλά δεν μπορώ να ξεκόψω,είναι σαν τα ναρκωτικά:ξέρεις ότι θα καταστραφείς,αλλά εσύ εκεί.....

Υπενθύμιση

Να μην ξεχάσω:
1)να καλλωπίσω λιγάκι την απουσία
2)να βάλω την εικόνα σου στον φούρνο να ξεπαγώσει

Nephelim

Πού κρύβονται άραγε οι άγγελοι?Και πώς επιβιώνουν?
Μπορεί να διάλεξαν να χωριστούν,ασπαζόμενοι τη μοναξιά...
Μπορεί να ξεχειμωνιάζουν σε στοές...
Μπορεί σε έρημα σοκάκια...
Μπορεί να βρέθηκε ένας στο δρόμο σου...ή στο δικό μου.
Μπορεί να σου'πε:"Σταμάτα" ή "τρέξε μακριά".
Μπορεί ένας να στόλισε τα όνειρά σου?Μπορεί.
Μα τι σε συνδέει,τελοσπάντων,μ έναν άγγελο?Ίσως να 'χετε τα ίδια φτερά.Μπορεί.

Μπορεί κρατώντας ένα τσιγάρο στο'να χέρι,και με τ'άλλο στον ώμο σου,να σε σημάδεψε γλυκά.Μπορεί να ήταν διάφανος.Μπορεί να'σουν εσύ.
Μπορεί να'ταν απόκοσμος.
Μπορεί να σήμανε τον όλεθρο.Μπορεί.
Μα σίγουρα όμως,απ'τον ουρανό κατέβηκε,
μια μέρα σκοτεινή...

Θέλω να ζήσω τα πάντα στο έπακρο....Να μην αποφύγω κανέναν πόνο,να τα περάσω όλα,να χωθούν κάτω απ΄το πετσί μου για να νιώσω ζωντανή....Να νιώσω την ευτυχία να με πλυμμηρίζει σε κάθε άκρη του κορμιού μου....αλλά ακόμη και αν έρθει η οδύνη,θέλω να την νιώσω,να μου ξεριζώσει τα σωθικά....να φτάσω στο χάος,μέχρι που να ξαναδώ τις πορτοκαλί λαμπάδες να καίνε και να γυρίσω πίσω.....και τούμπαλιν....

Συνειδητοποιώ ότι είμαι ευτυχισμένη...Γιατί πολύ απλά...δεν έχω κανένα λόγο να μην είμαι!Απόψε φεύγω για Τουρκία,15αύγουστο ξεκινάω φροντιστήριο(και όπως το κόβω,θα γ@μιέμαι στο διάβασμα),θα περάσω μια γαμωχρονιά(Γ' λυκείου folks),πήρα το Cambridge με b(proficiency λέμε;-)),προς το παρόν είμαι συνέχεια έξω,κάθε βράδυ κοιμάμαι μετά τις 3,μόνο κ μόνο για να απολαμβάνω ολομόναχη τη μαγεία της νύχτας και μιλάω μαζί του,αγόρασα σκουλαρίκια φτιαγμένα από μπαμπού από Ταϊλάνδη,το βράδυ δεν ανάβω φώτα,αλλά μονάχα κεριά. Γουστάρω περιπτερόμπυρα με Ευτυχία(+πατατάκια,caprice και old navy γαλάζιο),μ'αρέσει να είμαι το "vambeer" του....Γουστάρω που θα είμαστε όλοι μαζί στο summer party,και κυρίως,επειδή θα κουβαληθεί κι αυτός....Μ'αρέσει και το ότι ο Νικολάκης(10χρονος κατασκηνωτής μου) με πήρε τηλ κανα δυο φορές...:-) Κυρίως μ'αρέσει ο ότι δεν υπολογίζω αποστάσεις,πανελλαδικές και μαλακίες,και τον αγαπάω...και ξέρω πως θα ναι εδώ,θα έρθει να με δει... Βσκ,μάλλον γράφω ασυναρτησίες,γιατί ο καύσωνας μ'έχει βαρέσει λίγο στο κεφάλι(και όχι μόνο αυτός βέβαια...)...Δεν πειράζει,θα ακούω όλο το βράδυ cradle of filth στο λεωφορείο και θα στρώσω....:D
Adios!

Διπλής όψεως......

Άλλο είναι το πρόσωπο που δείχνουμε έξω,και άλλο το πραγματικό....Μπορεί προς τα έξω να είμαι η Ελένη που καπνίζει και βάζει eyeliner,ακούει αυτά που ακούει και μοιάζει κάπως απόμακρη,αλλά αυτό είναι μόνο το "απ' έξω"....Οπότε κρατάμε τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν και την σκοτεινή πλευρά,την άχαρη,την αληθινή,την όχι και τόσο "γαμάτη".....Λίγοι είναι αυτοί....Τουλάχιστον όμως υπάρχουν!:-)Σας αγαπάω....Ξέρετε εσείς!;-)